Helaas...... zoals wel vaker, lopen zaken niet zoals afgesproken in dit land....

Om naar Gili te gaan hadden we de boot en de transfer naar de haven geregeld via mail met de bootmaatschappij. Wij zaten dus (zoals het Nederlanderds betaamd) netjes om 6.25 uur te wachten op de auto die ons naar de haven zou brengen. Om 7.20 uur nog steeds geen auto! De rit naar de haven zou meer dan een uur duren en je moest er om 8.30 uur zijn. Oftewel: we stonden met lege handen. Uitgecheckt, bagage klaar, hotel op Gili geregeld en nog maar 1 wens: naar Gili! Van dit soort praktijken wordt je humeur zeker niet beter..... Zeker niet als je vervolgens een taxi neemt die precies weet waar hij moet zijn om ons op een boot naar Gili te krijgen, en vervolgens bij de haven de weg niet weet en ons dus helemaal niet verder kon helpen, maar onze situatie alleen nog maar beroerder maakte!!! Vervolgens hem op zeer directieve wijze duidelijk gemaakt ons naar de luchthaven te brengen (want een boot zouden we al niet meer kunnen halen), en wat een geluk: die wist ie nog net wel te vinden!

Op de luchthaven aangekomen zijn we tig maatschappijen afgegaan om te vragen of ze een vlucht hadden naar Mataram (Lombok), die gingen er gelukkig en die hebben we dan ook geboekt nadat Wen het hotel had gebeld om te vragen of zij dan een transfer van de luchthaven naar hun hotel konden regelen. Al met al een reis die om 6.30 uur begon, ons van de taxi in het vliegtuig in de auto, op de speedboot en achterop de kar getrokken door 1 PK om 16.00 uur bij het hotel bracht.

Een prachtig hotel, namelijk alleen maar vrijstaande bungalows met uitzicht op zee en een 'open air' badkamer. Dus we douchen onder de sterrenhemel, gaan slapen met het geruis van de golven en worden wakker met uitzicht over zee. We zitten op een zeer verlaten gedeelte van het eiland, zo'n 25 min ploeteren door het zand van het 'centrum' vandaan. Aangezien hier geen gemotoriseerd vervoer is, zijn er twee alternatieven voor lopen: fietsen huren of de paard en wagen. Aangezien Wen het idee heeft continu uit die kar te kunnen vallen, is et dus de fiets geworden. Het hele eiland ademt vakantie en een 'laid back' sfeertje uit. Het weer is prachtig, het water helder.... Hier houden we het dan ook wel even uit

Maar omdat we ons toch bezig willen houden hier, is Wen begonnen met het behalen van haar duikbrevet (PADI Open Water). We hebben een mooie combi kunnen maken dat Aad mee kan gaan met Wen haar (verplichte) duiken. Bij de (verplichte) duiken in het zwembad kan Aad heerlijk relaxen met een biertje aan de poolbar (op z'n onderwaterkruk)! Morgen gaat Wen voor het eerstin de zee duiken,Aad vergezeld haar in deze prachtige omgeving, wat en straf! En de dag na morgen zal Wen haar laatse twee verplichte duiken maken en als het goed is haar brevet krijgen

Foto's volgen laten. Wij gaan nu weer een relaxplek opzoeken..... met uitzicht over zee....