hooraas!

Dat betekent niet alleen hallo, maar ook tot ziens, goedemorgen, goedenacht en dank je wel bij de Batak Toba (een van de 5 stammen op Sumatra), hoe makkelijk!

Na eenuur vertraging op schiphol zijn we na 30 uur reizen aangekomen in Medan, waar we geen last hadden van een jetlag want 30 uur reizen zet je bio-ritme toch wel op de kop. Na een dagje genomen te hebben om te acclimatiseren (want van 10 gradennaar 39 gradenis best pittig) en de verdere reis te regelen zijn we al weer een stuk verder in Sumatra.

Vandaag vertrokken met chauffeur en al weer te veel gezien, maar goed dat we foto's hebben want ons geheugen zou ons in de steek kunnen laten.

Wat ons zo te binnen schiet is dat Aad vanmorgen met een grote vleermuis aan zijn hand heeft gestaan, Wendy in een bronzen bel is gefotografeerd, we in het huis hebben mogen kijken van een Batak Kato familie. Of eigenlijk 8 families in 1 'huis'. Verder zijn we meerdere keren door groepen schoolkinderen aangesproken die met ons op de foto willen en hun engelse taal willen oefenen. We hebbeneigenlijk geen westerling de hele dag hebben gezien..

Nu zijn we behoorlijk moe aangekomen in een hoogstwaarschijnlijk zeer mooi gelegen hotel (Toledo Inn, voor de kenners) op het schiereiland Tuk Tuk in het Toba meer. Ik zeg hoogstwaarschijnlijk omdat het al donker was toen we aankwamen. Maar we kijken uit op het meer, tenminste we horen het water klotsen!

Morgen gaan we het eiland verkennen met onze chauffeur 'Willie'en dan vertrekken we de dag daarna al weer naar Padang (weer een autorit van 7-8 uur met veel te zien).

Tot zover, hooraas!