Sawassdeeka,

Een laatste berichtje vanuitThailand. Vanavond 23.30 uurhopen we dewielen van de grond te lichten en koers richting het koude maardenguevrijeNL te zetten.

Donderdag zijn we nog op audientie geweest in het ziekenhuis op Samui. De bloedwaarden ed zijn nagenoeg hersteld alleen de lever heeft zo'n optater gehad dat deze nog een paar weken nodig heeft om te herstellen. Maar ready to go home dus!In NL zal Aad zijn Thaise medische dossier bij de huisarts gaan afleveren en een APK laten uitvoeren.

Gister zijn we van Koh Samui naar Bangkok gevlogen vanaf een erg leuk vliegveldje dat je af en toe het gevoel gaf in een pretpark te zijn vanwege de sfeer en de uitstraling. Nog even gesjopt in het MBK waar we nog twee Breitlings hebben gescoord (een voor Mike) waarbij we deze echt onder de toonbank moesten kopen want de politie was aan het controleren... dus snel en gehaast gekocht en daarna is de verkoopster met ons snel naar de pinautomaat gerend want we mochten niet bij het stalletje gezien worden met een Breitling, haha. Vandaag weer een rustige dag, inpakken en wegwezen!

Wat blijft ons nu bij van deze vakantie... we hebben een leuke en indrukwekkende eerste week gehad met een zeer bijzondere fietstocht door BKK, de geweldige dag bij de olifanten in Chiang Mai, de knusheid van Chiang Mai en de mooie watervallen. De treinreis was minder mooi dan verwacht en dat geldt eigenlijk voor het hele landschap. Wij vinden Indonesie, ondanks de slechte voorzieningen en moeilijke bereisbaarheid, toch qua natuureen veelmooier land.

Wat in ieder geval nog aan dit lijstje van mooie herinneringen had toegevoegd moeten worden is:de indrukwekkende brug over de River Kwai, de massage door gedetineerde vrouwen en de meer danprachtige onderwaterwereld van Koh Tao . Maar toen liep het anders....

Door een muggenbeet van de denguemug konden we al onze plannen waar we maanden naar uit hadden gekeken, over boord zetten. We hebben ons over moeten leveren aan een hardnekkige ziekte die zich in volle glorie heeft gemanifesteerd. We kwamen terecht in een medische molen waarbij we een Thaise ambulance, ziekenhuis en zelfs de IC van veel te dichtbij hebben moeten meemaken. Deze zogenaamde vakantie heeft weinig echte 'vakantie' in zich gehad en heeft ons meer energie gekost dan opgeleverd (en dan laten we de kosten van deze 'vakantie' maar even buiten beschouwing).

Voor mensen die meer visueel zijn ingesteld, hebben we nog een paar kiekjes bij elkaar gesprokkeld....